Tajemnica przedsiębiorstwa i ochrona informacji niejawnych stanowią dwa różne podejścia do ochrony informacji, ponieważ regulują je inne akty prawne.
Tajemnicę przedsiębiorstwa reguluje w Polsce ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Są to wszelkie informacje o charakterze technicznym, technologicznym lub organizacyjnym, a także inne dane mające wartość ekonomiczną, które nie są ogólnie znane ani łatwo dostępne dla osób działających w danej branży. Informacje te podlegają ochronie, a ich bezprawne ujawnienie lub wykorzystanie jest uznawane za czyn nieuczciwej konkurencji. Przedsiębiorca stosuje odpowiednie środki organizacyjne, prawne i techniczne, takie jak ograniczanie dostępu do danych, wprowadzanie regulaminów i procedur poufności, zawieranie umów o zachowaniu poufności oraz zabezpieczanie informacji za pomocą haseł czy szyfrowania.
Z kolei ochronę informacji niejawnych reguluje ustawa o ochronie informacji niejawnych, która określa dokładne zasady ochrony informacji, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej. Aby odpowiednio chronić informacje niejawne należy wdrożyć odpowiednie zabezpieczenia fizyczne, organizacyjne, techniczne oraz kadrowe zgodne z przepisami o ochronie informacji niejawnych. Przedsiębiorca musi zorganizować system ochrony informacji niejawnych, zatrudnić osoby funkcyjne posiadające odpowiednie uprawnienia tj. poświadczenia bezpieczeństwa/szkolenie z zakresu ochrony informacji niejawnych. Konieczne jest zabezpieczenie pomieszczeń w odpowiednie środki fizyczne i techniczne, aby informacje były bezpieczne i w odpowiedni sposób przetwarzane. Przedsiębiorca musi wdrożyć tzw. wewnętrzne akty prawne, które regulują wszystkie kwestie bezpieczeństwa. Dostęp do informacji niejawnych mogą mieć wyłącznie osoby posiadające poświadczenia bezpieczeństwa/ upoważnienia do dostępu do informacji niejawnych oraz ważne szkolenia z zakresu ochrony informacji niejawnych.
